تبلیغات
وبلاگ تخصصی گردشگری - به بهانه ی جشنواره حکمت سینوی...
 
وبلاگ تخصصی گردشگری
جهان کتابی است که تنها با سفر می توان خواند، مادستان را ، با ما ورق بزنید
درباره وبلاگ


وبلاگ شرکت خدمات گردشگری نیکان مهر مادستان

مدیر وبلاگ : نیکان مهرمادستان
نظرسنجی
نظر شما در رابطه با وبلاگ چیست؟







ابوالحسن خان صدیقی ،(1374-1273) نقاش و مجسمه ساز برجسته ایرانی و از شاگردان کمال الملک بود.مجسمه فردوسی در میدان فردوسی و مجسمه خیام در پارک لاله تهران و مجسمه ندرشاه افشار در مشهد و طرح چهره ابوعلی سینا از کارهای برجسته او هستند.

ابوالحسن خان صدیقی درسال 1273 خورشیدی در محله عودلاجان تهران به دنیا آمد.پدرش میزا باقر خان صدیق الدوله از اهالی نورمازندران بود اما سال ها قبل از تولد ابوالحسن به تهران آمده بودندو ساکن عودلاجان شده بودند که آن زمان از محلات اعیان نشین پایتخت محسوب می شد. او پس از پایان تحصیلات ابتدایی برای ادامه تحصیل به مدرسه آلیانس رفت و درآن جا بدون این که استاد نقاشی داشته باشد شروع به نقاشی کردک نقاشی های اوروی دیوارهای مدرسه اعتراض مدیران مدرسه را درپی داشت.

هرچند خانواده اشرافی اوآرزوهای دیگری برایش می پروراند و پدرش تمایل نداشت که فرزندش به نقاشی روی آورد،اما علاقه بیش از حد ابوالحسن به نقاشی و طراحی موجب شد درس را در سال آخر مدرسه رها کند و همراه دوستش علی محمد حیدریان نزد کمال الملک غفاری برود و بر سرکلاس درس او در مدرسه صنایع مستظرفه شود.صدیقی نخستین مجسمه سنگی خودرا از روی عکسی از این مجسمه می سازد و به احمدشاه اهدا می کند که مفقود شده است.او درسال 1301 با وسایلی ابتدایی مجسمه ای گچی از نیم تنه کودکی می سازد و به کمال الملک عرضه می کند. کمال الملک با دیدن مجسمه متوجه استعداد صدیقی که اکنون دیگر یکی از مدرسان نقاشی در مدرسه بود می شود و گل خانه مدرسه را تبدیل به کارگاه مجسمه سازی می کند و صدیقی ضمن تدریس نقاشی به تجربه اندوزی در زمینه مجسمه سازی می پردازد و با مطالعه کتاب هایی که کمال الملک از اروپا با خود آورده بود تاحدودی به جنبه های نظری مجسمه سازی نیز آشنا می شود.پس از آن چندین مجسمه گچی می سازد و طی دوسه سال تبحر لازم را پیدامی کند روزی از کمال الملک می خواهد کا امکان ساختن مجسمه ای از سنگ را برایش ار فراهم کند که کمال الملک نخست مخالفت می کند و  امکانات و تجربه صدیقی را کافی نما داند اما سرانجام موافقت مر کند و هزینه خرید سنگ را تقبل می کند. صدیقی از روی عکسی از مجسمه ونوس دومیلو کار ساختن مجسمه منوس را شروع می کند و سرانجام درسال 1304 کار این مجسمه سنگی به اتمام می رسد. کمال الملک که متوجه استعداد کم نظیر شاگرد خودمی شود او را به همراه مجسمه سنگی ونوس دومیلو به حضور احمدشاه می بردو در این دیدار احمدشاه پنجاه تومان که در آن زمان پول زیادی بود به کمال الملک می دهد و مقرری ماها نه ای به مبلغ 20 تومان برای پیشبرد و تداوم کارهای صدیقی برای وی تعیین می کند و کمال الملک نیز سرپرستی کارگاه تازه تاسیس شده مجسمه سازی مدرسه صنایع مستظرفه را به او می سپارد.

 

دراین دوران او مجسمه های متعددی می سازد از جمله :مجسمه گچی فردوسی، مجسمه های نیم تنه و تمام قد امیر کبیر، مجسمه ابوالقاسم، مجسمه الیاس دوره گرد و دلاک حمام. ماندگارترین مجسمه این دوران، که در سال 1305 ساخته شده است.،مجسمه سیاه نی زن(چاج مقبل) است که از گچ فرنگی پاتینه شده ساخته شده است و ارتفاع آن 93 سانتی متر است و هم اکنون در موزه هنر های ملی نگه داری می شود.درسال 1306 با کوچ استاد کمال الملک شاگردان و معلمان مدرسه نیز پراکنده شدند و یک سال  بعد در سال 1307 صدیقی با هزینه شخصی از تهران به آستارا و ازآن جا به باکو و مسکو و از طریق مسکو به فرانسه رفت.مدتی به چند کشور اروپایی سفر کردوسرانجام به مدت چهارسال در مدرسه عالی ملی هنرهای زیبای پاریس زیر نظر آنژالبر به  فراگیری و کسب تجربه در مجسمه سازی و حجاری پرداخت.صدیقی که در فاصله دوجنگ جهانی دراروپا به سر می برد بیشتر وقت خود را به نقاشی می گذراند.او 160 تابلو دراین دوران کشید.درسال 1329 صدیقی به انجمن آثارملی پیوست دراین دوران اوچهره نگاری از مشاهیر علمی و ادبی ایرانی را به انجام رساند و مجسمه های ماندگاری از این مشاهیر ساخت.مجسمه بوعلی سینا اثر مرحوم ابوالحسن صدیقی نیز ازسنگ یکپارچه مرمر سفید قم به ارتفاع 3.10 متر پهنای 90 سانتیمتر و وزن تقریبی چهارتن و نیم برفراز پایه تخته سنگ گرانیت با لوحه سنگی به ارتفاع 1.18 متر در شرق میدان آرامگاه نصب شده است.متن لوحه چنین است:

 

دل گرچه دراین بادیه بسیار شتافت                                                    

            یک موی ندانست ولی موی شکافت

اندر دل من هزار خورشید بتافت                                                

          آخر به کمال ذره ای راه نیافت

 

اوسرانجام در سال 1340 از دانشگاه تهران بازنشسته شد و با سفر به ایتالیا موفق شد مجسمه های ماندگاری در ایتالیا بسازد.مجسمه نادر و همراهانش در آرامگاه نادرشاه مشهد و مجسمه فردوسی در میدان فردوسی تهران و مجسمه خیام پارک لاله تهران هم حاصل این سال هاست.سرانجام صدیقی در 20 آذر 1374 درگذشت.

 

(  منبع :ضمیمه روزنامه اطلاعات،17خرداد1388)

 





نوع مطلب : میراث فرهنگی، 
برچسب ها :


آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :